YAZARLARIMIZ

Adnan SARAL
BİZDEN BİRİNİN AKIBETİ

Akın Tezel
Bu Gidişle Kayık İskelesi Zor ...

Celal Bozkurt
BARIŞ…SEVGİ…DOSTLUK…KAYBETMEYİ...

Coşkun Karabulut
SAMİMİ İNSANLAR OLMASA DÜNYA Ç...

MESUT KOÇ
GÜLDÜRMEYİN İNSANI, NE PROTESTOSU?

Nuri Kıvrak
“ NEDEN TAKMIYORSUN BE KARDEŞİM “

Nuri Kuzugüdenlioğlu
TÜRK DÜNYASINDA BİR ÇINAR DEVR...

Ömer Faruk Bilgili
TATİLDE CAMİ-ÇOCUK VE KUR’AN B...

«

»

Tüm Yazarlar

Anket

Hangi haber kaynaklarını takip ediyorsunuz?

Yazılı Medya

İnternet

Televizyon

Radyo

Coşkun Karabulut
SÖZ DEDİĞİN!

Söz ağızdan çıkmaya görsün, geri sokmak imkansız olduğundan ya arkasında durup bedeli neyse ödeyeceksin ya da “maksadımı aştım”, “yanlış anlaşıldım”, “ öyle demek istemedim” gibi kıvırtma yollarına giderek gülünç duruma düşeceksin, bütün itibarını sıfıra indireceksin. Artık kimse sana inanmayacak. Yani söylediğin sözü dikkate almayacak ve dolayısıyla sana inanmayacak.

O halde “söz” tek başına hiçbir şey değildir. Hatta hiç iyi bir şey değildir. Eylemle bir anlam kazanır söz. Eylem tarafından doğrulanmayan, pratikte gerçekliğini bulmayan söz, havada kalmış lakırdıdan başka bir şey değildir. Söyleyene zarar verir, başını belaya sokar.

Söylenen sözün pratikte ne kadar gereği yapılırsa gelişmişlik düzeyine o derece varılmış demektir. Sözlerinin gereğini yapmayanlar ilkellikten kurulamazlar. Diyelim birisiyle saat 14.00’ de buluşmak için sözleştiniz. Sözleştiğiniz kişi saat 14.00’de sizi o yerde bekliyorsa ve siz saat 15.00’de gidiyorsanız, o kişinin hayatından 1 saat çalmışsınız demektir. Başkasının en değerli şeyi olan hayatından 1 saat çalmak ise gelişmiş bir insanın yapacağı şey değildir. Ancak gelişmemiş ilkel insanlar bunu yaparlar. Söz söylemiş ama gereğini gerektiği zaman yapmamışsınız demektir. Eylem sözü desteklemediğinden verdiğiniz söz boş bir lakırdıdan öteye geçmemiştir.

Demek ki söz demek, sözün gerektirdiği eylemi gerektirdiği zaman yapmak demektir. Gerektiği zaman demiyorum, gerektirdiği zaman diyorum. Bu önemli. Çünkü iki kişi anlaşmaya bu şekilde varmışlardır. Bir kişinin anlaşmaya uymaması, sözün söz olma özelliğini düşürmüştür. O halde söz denildiği zaman söz ve eylemi birlikte anlamamız gerekecek. Yerine getirmeyeceğimiz söz, söz değildir. “ Sözü senettir” ya da “ Söz namustur” gibi söylemler bu ikili yapının ne denli birbiriyle ayrılmaz olduğunun göstergeleridir.

Bir de özle sözün bir olması. Hiç olmazsa aradaki mesafenin fazla olmaması gerekir. Sevecen birinin “ canım” demesiyle, işkenceci birinin “ canım” demesi bir mi? İkisi de aynı harflerden oluşan bir sözcük:” Canım!” Ama söyleyene bak. Birinde için açılıyor, yaşama sevinci duyuyorsun; diğerinde tüylerin diken diken oluyor.

Ağzımızdan çıkan sözler karşısında duruşumuz kişiliğimizi de yansıtır. Sözümüze göre davranıyorsak ne mutlu bize. Ama söz başka yere biz başka yere gidiyorsak çok yazık.

Tüm Yazıları

Arama

YAZARLARIMIZ

Anket