YAZARLARIMIZ

Adnan SARAL
BİZDEN BİRİNİN AKIBETİ

Akın Tezel
Bu Gidişle Kayık İskelesi Zor ...

Celal Bozkurt
BARIŞ…SEVGİ…DOSTLUK…KAYBETMEYİ...

Coşkun Karabulut
SAMİMİ İNSANLAR OLMASA DÜNYA Ç...

MESUT KOÇ
GÜLDÜRMEYİN İNSANI, NE PROTESTOSU?

Nuri Kıvrak
“ NEDEN TAKMIYORSUN BE KARDEŞİM “

Nuri Kuzugüdenlioğlu
TÜRK DÜNYASINDA BİR ÇINAR DEVR...

Ömer Faruk Bilgili
TATİLDE CAMİ-ÇOCUK VE KUR’AN B...

«

»

Tüm Yazarlar

Anket

Hangi haber kaynaklarını takip ediyorsunuz?

Yazılı Medya

İnternet

Televizyon

Radyo

Nuri Kuzugüdenlioğlu
ÇANAKKALE ZAFERİ

“Bu taşındır diyerek Kabe’yi diksem başına, ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşında M. Akif

Çanakkale tarihte eşi emsali olmayan ve etkisi de o oranda büyük olan bir savaştır. Savaş ve kazanılan ZAFER hem Türk’ün yenilmezliğini bir kere daha dünyaya ispat etmiştir, hem de M.Kemal’i tarih sahnesine çıkarmıştır. Bu bakımdan KURTULUŞ savaşının da MAYASI olmuştur. Bu gerçeği Tarihe KAZIMIŞTIR!..

Mağrur İngilizler, (Denizlere egemen olan dünyaya da egemen olur) diyerek güçlü donanmasını, Fransızlar ve diğer yardakçıları ile birleştirerek ve sömürge askerlerini de kullanarak 1915’de “Bir haçlı seferi başlatıyoruz…” diyerek Çanakkale önlerine gelmişlerdi. Akıllarınca Türkleri hemen yenecekler, Çanakkale’yi geçip İstanbul’u alacaklar ve (İlkel, yaşamaya layık bulmadıkları Türkleri oradan ve belki de sadece İstanbul’dan değil, bütün Rumeli ve Anadolu’dan çıkaracaklarını sandılar. Planlar yaptılar İskenderiye’de ve Yunan adalarında yığınak yapmışlardı. Aslında güçlüydüler ve zayıf Osmanlı Donanması ve Boğazı koruyan derme-çatma tabyalar bu güçlü donma karşısında tutunamazdı. Onların plan ve programları, güçleri tamamdı ama bir şeyi unutuyorlardı:

Türk Çanakkale’de vatanını, namusunu, onurunu korumaya ve bu uğurda canlarını seve seve vermeye hazırdılar. Uzaklarda analar çocuklarını emzirirken, ninni söylerken, göz bebeği yavrularına millet sevgisini, vatan sevgisini, Allahın yolunu çocuklarının iliklerine kadar işliyorlardı. Ana ve babalar ellerini öptürerek ve alınlarına kına yakarak vatan görevine yolluyorlardı. Bunu hesaba katmıyordu ve bezirgan ve kahpe İngilizler!..

O yiğitler birer birer ölümü hiçe sayarak Akif’in Destanda dediği gibi toprak uğruna toprağa girmeye hazırdılar. Evet bir (HİLAL UĞRUNA!..) nice güneşler batacaktı. Ama Türklük batmayacaktı. Bunu elin sömürgeci, para canlısı İNGİLİZ ne bilecekti!..

Türk askeri, M.Kemal’in ifadesiyle, hele bir de kendi gibi korkusuz, bilgili komutanına kavuşursa!.. Siz tutmayın artık O Mehmetçikleri!..

Bütün kinleri ve güçleri ile Çanakkale Boğazına saldırdılar. Boğaz kana boyandı. Gülleler, bombalar, mermiler, uçaklar ölüm kustular. Tabyalar harap oldu ama Türk vuruldukça çelikleşiyor, kırıldıkça çoğalıyordu. Mezara dönen Tabyalardan dimdik çıkıyorlar onların kahpe zırhlılarını darmadağın ediyorlardı. Nusret Mayın gemimizin dizdiği mayınlar da cabasına! Düşman zırhlıları en güvendiklerini Çanakkale’nin karanlık limanına, boğazın sularına gömdüler ve sudan çıkan SIPA gibi, mağrur başlarını öne eğerek defolup gittiler. İşte 18 Mart Zaferi!..

Mağrur İngilizler bunu içlerine sindiremediler. Sindiremeyeceklerdi. (Bu gün bile onun öcünü almak sevdasındalar!... Atatürk düşmanlığı ve Türk’e kinleri bundandır.) Bu sefer Gelibolu’ya saldıracaklardı. Ama bu sefer de orada karşılarına Genç bir Asker M.Kemal çıkacaktı. Conk Bayırı, Kocatepe’den hemen Marmara’ya geçme hevesleri midelerine oturdu. Onbinlerce Sömürge askeri, Akif’in deyimi ile: “Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela!..” Anzaklar, Gurkalar, dünyanın en acımasız yabanlarını saldırttılar. Ama yukarda dedik ya, Mehmet ve Komutan birlikte idi. Komutan M.Kemal ölümden askeri gibi korkmuyor, onun omuz başında duruyor ve savaşı idare ediyordu. Askerler ona güveniyorlardı, o kendilerindendi “Ben size hücumu emretmiyorum, ölmenizi emrediyorum” dedikleri zaman onlar da siperlerinden arı oğlu gibi 3 dakika sonra kesin ölecekleri halde fütursuzca Allahın adını zikrederek, şehadet getirip saldırıyorlardı. Bu iman ve manevi güç düşmanı perişan ediyordu ve bir adım bile ilerleyemiyorlardı. Adeta kıyıya hapsolmuşlardı. Ve savaş böylece uzayıp gitti ama sonunda kıyıdaki Düşman Karada da yenildi, ezildi ve hırsız gibi habersiz kaçıp gitti.

Zafer Türkündü. Çanakkale Türk’e eşsiz bir zafer kazandırdı. Mustafa Kemal’i tarih sahnesine çıkardı. Padişah ona (İSTANBUL’UN HÜLALASKARI) unvanı verdi. Bütün Türk halkı onu tanıdı ve kahramanlık öykülerini öğrendi. Mehmetçiğin yine eski yenilmez TÜRK olduğu ispatlanmış oldu. Ve Mehmet Akif’e de kocaman bir DESTAN HEDİYE etti. O da yazdı ki, yazdı!..

Çanakkale toprağı kutsaldır. Orada Türk kokusu vardır. Çiçekler rengini Türk kanından almıştır. Gelibolu’da adım atamazsının ürpermeden. Bastığınız yerin altında yüzbinlerce şehit yatıyordur. Bugün minarelerimizde EZAN sesleniyorsa camilerimiz dolup taşıyorsa ve biz HÜRSEK işte o yiğitlerin, o ölümü sollayan şehitlerin sayesindedir. Hepsini, komutanları dahil, minnet ve şükranla anıyoruz. Çanakkale geçilmez!...

Tüm Yazıları

Arama

YAZARLARIMIZ

Anket